துறுத்தல்

வார்த்தைகளை கழற்றிப் போடு!

2011-03-01T05:09:00.000-08:00

வார்த்தைகளை
கழற்றிப் போடு!
நாம் நிறைய பேசுவோம்.

-----------------------

பேசிவிடத்தான் நினைக்கிறேன்
பேசி, பிசகானால்
பிறகென்ன செய்வதென்று
வராத வார்த்தைகள்
வாயெல்லாம் வழிகிறது..,

இன்று நீ வருவாய்
நாளை நீ வரலாம்
மறுநாளும் வரக்கூடும்
நீ வராத ஒருநாள்
வராமலா போய்விடும்?
என்னுள் இருக்கிற
உன்னோடு
கொஞ்சம் பேச..,

வினையெச்சமும் உடம்படுமெய்யும்..,

2011-03-01T05:06:00.001-08:00

வினையெச்சமும்
உடம்படுமெய்யும்
பிரம்பால் அடித்து
கற்றுக் கொடுத்த
தமிழாசிரியர்,
வகுப்பறையில்
அழுத காரணம் புரியவில்லை..,

பிறிதொருநாள்
ஓடிப்போன மகளுக்கான
அழுகையின் விவரம்
அறிய வந்தபோது
இலக்கணம் எனக்கு
பிடிபடலாயிற்று ..,

மனசு..,

2011-03-01T05:05:00.001-08:00

மறந்துவிடவும்
மன்னிக்கவும் கூட
எழுதியிருந்தாய்.

மறுபடியும்
காதலிப்பதாய்
கடிதம் போட்டு
கழுத்தையருக்காதே யெனவும்..,

எப்படி சொல்வது
உன்னிடம்?

கருவிலே
கொன்று போட
இதுவொன்றும்
கருமத்தம்பட்டி யல்ல
மனசு..,

-------

மூன்று சட்டை
இரண்டு பேண்ட்
ஒரு மனசு
சலவைக்கு..,

மரணம் பற்றிய எண்ணங்கள்..,

2011-03-01T05:02:00.001-08:00

இந்த வாழ்க்கைக்கு
நானும் தகுதியானவன்தான்
என எல்லோராலும்
உணரப்பட்டபோது
நான்
புதைக்கப்பட்டிருந்தேன்.

----------

மரணத்தை பற்றிய
விவாதத்திற்கு பிறகான
பின்னிரவில்,
மரணம் என்
வாயிலை தட்டியபொழுது
நல்லவேளையாக
நான் உறக்கத்திலிருந்தேன்.
அடுத்த தெருவில்
மரணம்..,

என்னை கவர்ந்த கவிதைகள்

2011-03-01T05:00:00.000-08:00

மனுஷ்ய புத்திரன் எழுதியது. 'என் படுக்கையறையில் யாரோ ஒளிந்திருக்கிறார்கள்' தொகுப்பிலிருந்து..,

பறவைக்கு
உட்கார ஒரு மரம் வேண்டும்

மரத்திற்குத் துணையாய்
ஒரு பறவை வேண்டும்

பறவை பறக்கும்
நினைத்த நேரத்தில்
நினைத்த மரத்திற்கு

மரம் இருக்கும்
போகிற பறவையை போகவிட்டு
வருகிற பறவையை வரவிட்டு
தனக்கொரு தேர்வுமில்லாமலும்
சில நேரம் துணைக்கென
பறவை இல்லாமலும்

சிலரை பறவையாக்கி
சிலரை மரமாக்கி
சிரிக்கிறதா
அழுகிறதா காலம்?

கனவுகள்

2011-02-28T06:17:00.000-08:00

கனவுகளை நேசிக்கிறேன்
நீ வருவாய் என்பதற்காக

கலைந்த பிறகும்
கண் விழித்துக் காத்திருக்கும்
மடத்தனமாய்
மறுபடி வருமென்று

இந்த மூளைக்கு
மூளையேயில்லை

-----------------------

நினைவிலிருக்கும் கனவுகள்
ஆபத்தானவை என்றும்
மறந்துபோகும் கனவுகள்
மகத்தானவை என்றும்
அம்மா சொன்னபோது

சொல்லத் துணிவில்லை எனக்கு
அப்பா இறப்பதை குறித்தான
அடிக்கடி வரும் கனவைப் பற்றி

.

அம்மாவின் சேலை

2011-02-28T06:16:00.000-08:00

எப்போதோ வாங்கின
அம்மாவின் சேலை
அக்காவுக்கு தாவணி
தம்பிக்கு சட்டையென
கிழித்து தைத்தது போக

மீதமிருந்தது
தலையணைக்கு உறையும்
போன மாதம் வயதுக்கு வந்த
தங்கைக்கு ஒரு முட்டுத்துணியும்

வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும்..,

2011-02-28T06:14:00.001-08:00

அன்பான சடலங்களே!
நீங்கள்தான் ஒரு காலத்தில் எனது தாயகத்தின்
நம்பிக்கையாய் விளங்கினீர்கள்
சிதைவுறும் உங்கள் எலும்புகளின் துகள்களை
என் நெற்றியில் இடுங்கள்!
உங்கள் குளிர்ந்த கரங்களால்
எனது இதயத்தை தொடுங்கள்!
எனது காதுகளில் ஓங்கி அரற்றுக!
எனது முனகல்கள் ஒவ்வொன்றும்
இன்னுமொரு கொடுங்கோலனின்
கண்ணீராக மாறும்!
என்னை சூழ்ந்திடுங்கள்!
உங்கள் உணர்வுகளை
எனது ஆத்மா உள்வாங்கவும்
கல்லறையின் பயங்கரத்தை எனக்களிக்கவும்
என்னைச் சுற்றித் திரியுங்கள்!
இழிவான அடிமைத்தனத்தில்
ஒருவன் வாழும்போது
கண்ணீர் துளிகள் மட்டும் போதா!

('வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும்' நூலிலிருந்து, ... கியூபாவில் அரசு மருத்துவமனை ஒன்றில் நிகழ்ந்த நீதிமன்ற விசாரணையின் போது, ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ நிகழ்த்திய அரசியல் செறிந்த வாதத்தின் போது..,)

எங்கள் ஞானத்தங்கம்

2011-02-28T06:13:00.001-08:00

'காட்டுல கெடைக்கிற மாவும்
கடல்ல கிடைக்கிற உப்பும்
சேர்ந்தா தானே சப்பாத்தி!' என்பது
போன்ற பொன்மொழிகளோடு
சுற்றித் திரிந்தவனிடம்,

பத்தாம் நம்பர் பீடி
நாற்றத்திற்கு
பக்கத்தில் எவளும்
வரப்போவதில்லை
என்றபொழுதுதான்
சில்லறை சேர்த்து
சிகரெட் பிடிக்கும்
ஞானம் பிறந்தது அவனுக்கு

சாலையில் சிதறிய
சில்லறையை
பொறுக்கிய பொழுது
கரன்சியைப் பற்றிய
கனவு வந்தது

சிகரெட் புகையோடு
கவிதையும் வந்தது

எழுத எழுத
வழிந்தோடியது

'ஊட்டியோ
ரொம்ப தூரம்
நாயர்கடை மிக்ச்சரோ
ரொம்ப காரம்

ஆருயிரே பல்கி!
அடங்காமல்
திரிந்த என்னை
அடக்க வந்த கும்கி!'

(பல்கி - காதலியின் பெயர் பல்கிஸ்; கும்கி - காட்டு யானைகளை கட்டுப்படுத்த, பயிற்றுவிக்கப்பட்ட யானை)

கனவுகள் பலித்தபோது
காதல் கனிந்து,
எல்லாமும் ஆகி
குழந்தைகளுமாய்
குடும்பஸ்த்தனானான்
எங்கள் ஞானத்தங்கம்

இப்பவும்
எவரும் அறியாமல்
பத்தாம் நம்பர் பீடியை
பக்குபக்கென்று
இழுத்து விடுவதை
அவ்வப்பொழுது பார்த்திருக்கிறேன்.

சில மொட்டுகள்

2011-02-28T06:11:00.001-08:00

பறவைக்கு வைத்த குறி
பாதை தவறி
ஏதோ கிளையை தாக்க
எய்தவன் மீது
மொட்டுகளும் மலர்களுமாய்

சில மொட்டுகள்
மலர்வதற்கு நீண்ட காலம்
தேவையில்லை

நொடிப்பொழுது போதுமானது
மரத்திற்கும் மொட்டிற்குமான
உறவை பிடுங்க

பிடுங்கப்பட்டவைகள்
மாலையானாலென்ன
மலர் வளையமானாலென்ன

பாடைக்கு வைத்தாலும்
பரமனுக்கு வைத்தாலும்
வாடத்தானே
செய்யும் பூ

மொட்டுகள் மலராவதையே
யாவரும் விரும்புகிறோம்

மலர்தலை உணருவதற்கு
வாய்க்கவில்லை
இம்மரத்திற்கு

எது என்னவானாலும்

இந்த மரம்
யாரோடும் பேசியதில்லை
எந்த மரமும்
யாரோடும் பேசுவதில்லை

திடீரென பெய்த மழை-1

2011-02-28T06:10:00.000-08:00

திடீரென பெய்த
மழையென நீ
வந்தாய் இன்று.

ஒளிக்கீற்று
சுழன்று நிற்க
நடுவில்
நீண்டதொரு
தவம் முடிக்க
திடுமென வரம் தந்த
தேவதையாய் நீ

பொத்தான் விழுந்த
சட்டைப் பிளவை
கைகட்டி நான்
மறைத்துக் கொள்ள
கையுடைந்த நாற்காலியில்
அமர்ந்து கொண்டாய் நீ

உனக்குள் எழுந்த
கேள்வியின் வளையம்
என் கழுத்தை நெறிக்கிறது

'கை கொடுக்க
கரம் நீட்ட
கைகட்டி நின்றவன்
இங்கிதம் அறிந்தவனா?'

எதுவானாலும்
கையுடைந்த நாற்காலியின்
காலுடையுமோ
என்ற பயம் எனக்கு

எழுத இயலாத
ஏதோ காரணத்தால்
உன்னை பிடிக்கும் எனக்கு

கைகட்டி நின்ற
கனிந்த பணிவில்
உன்னுள்ளும் நான்
உயர்ந்து நிற்பேன் இன்று

ஆனால்

சட்டை பொத்தான்
சரியாக இருந்தால்
கையுடைந்த நாற்காலி கூட
சிம்மாசனம்தானே எனக்கு

திடீரென பெய்த
மழையென நீ
வந்தாய் இன்று
எஞ்சிய மண்வாசனை
நெஞ்செல்லாம்

(தொடரும்.. )

திடீரென பெய்த மழை -2

2011-02-28T06:05:00.001-08:00

மலருகிற கனவுகளோ
முகம் தாக்கும் நனவுகளோ
ஏதோ ஒன்றில்
எதிரே இருக்கும்
நீ பேசுகிறாய்

கொத்துச் சுண்டல்
கிடைக்குமென
கால் கடுக்க
காத்திருக்கிறேன்

இடையிடையே
இதயம் பறிக்கிற
புன்சிரிப்பு

உன் புன்னகையை
கொஞ்சம் நிறுத்து
கன்னக் குழிகளில்
சிக்கிக் கொண்ட
கவிதைகளை
மீட்க வேண்டும் ...

தொடருகிற கவிதையின்
வார்த்தைக்கு பின்னே ...
உதட்டோரத்து
மூன்று புள்ளிகள்

மச்சமோ?
மருவோ?
உதட்டை மீறிய
உமிழ் நீராய்
கேள்வி வழிய

மலர்ந்த மருவை
முளையிலே களைய
ஊதுவத்தி வைத்தியமென்றாய்

மருவுக்கும்
பத்திக்கும்
நன்றி

ஏதோ ஒன்றை
என்றோ முடிக்க
முயன்று பார்த்த
முற்றுப் புள்ளிகளாய்

முடிந்து போன
நாட்களின்
மெளன வடுக்களாய் ...

என்னென்னவோ
நீ பேச
ஏதேதோ
நானும் பேச
இந்த சந்திப்பின்
இறுதிக்குள்
சொல்லிவிடத்தான்
துடிக்கிறது மனசு

இதோ சொல்லியும் விட்டேன்.

கட்டியிருக்கிற
கைகளை மீறி
உனக்கெங்கே
கேட்கப் போகிறது.

என்னை நேசிப்பதாய்
சொல்லி விடாதே
புதுச் சட்டைக்கு
பணமில்லை என்னிடம்

திடீரென பெய்த
மழையென நீ
வந்தாய் இன்று
எஞ்சிய மண்வாசனை
நெஞ்செல்லாம்

(தொடரும்.. )

திடீரென பெய்த மழை -3

2011-02-28T06:03:00.001-08:00

உனக்கென உறவுகள்
ஏதுமில்லையென்றாய்
எல்லோரும் இருந்தாலும்
ஏதுமற்று நான்

என் கவிதையை
நீ இரசிப்பது போல
உன் புன்னகையை
நானும்தான்

எப்படியோ பொருத்தங்கள்
இப்படியாய் இருந்தாலும்
இப்படித்தான் இதுமென்று
எப்படி நான்
சொல்லமுடியும்.

அடிக்கடி வார்த்தைகள்
மனதிற்கும் நாவுக்குமாய்
இடம் மாறிக்கொண்டு...

உதட்டிற்கு தெரிந்த
ஏதோ மொழியை
உதடுகள் பேசிக்கொண்டு...

மனதிற்கு தெரிந்த மொழி
மவுனம் மட்டும்தானே

கடலின் ஆழத்தில்
அந்த மோனத்தில்
ஏதோ ஒரு பாறையிடுக்கில்
மறைந்திருக்கிற (என்)
காதலைப் போலவே
உன்னுள்ளும் இருக்கட்டும்

வெகு விரைவில்
சீற்றம் பெருக்கெடுத்து
பொங்கிச் சீறி
பாறைகளைத் தகர்த்து
வெளிவருவேன்
என் ஓட்டை திறக்காமல்

அதுவரை
இந்த கவிதையும்
கையுடைந்த நாற்காலியும்
காத்திருக்கும்
என்னைப்போலவே

உன் முன்னே
ஓட்டைத் திறந்து
காதல் முத்தை
கையில் தருகிறேன்

காத்திரு பெண்ணே!

என்னுடைய பிரவாகம்
உன்னையும் இழுத்துச்
செல்கிற வரை
காத்திரு

உன்னிதழ்களின் ஓரத்தில்
எனக்கென ஓர் வார்த்தை
வரத்தான் செய்யுமென்று
தெரியுமெனக்கு

வந்துவிட்டுப் போன காற்று
சொல்லிவிட்டுப் போனது
மறுபடி
மழை வருமென்று

திடீரென பெய்த
மழையென நீ
வந்தாய் இன்று
எஞ்சிய மண்வாசனை
நெஞ்செல்லாம்

(தொடரும்.. )

யாருமற்ற வீடு

2011-02-28T06:02:00.001-08:00

காதலில் கனிந்து
பூக்களாய் சிதறிய
உன் புன்னகையும்

கோபத்தில் தெறித்து
எங்கோ விழுந்து
பின் மறுபடி
விழுங்கிக்கொள்ள
பலமுறை தேடியும்
கிடைக்காத எனது
வசைச்சொற்களும்

சுவை அருமை என்று
மறுபடி மறுபடி
சுவைத்த காளான்
குழம்பு வாசனையும்

நாட்டியம் பயிலும்
மகளின் லயம் தவறிய
சதங்கை ஒலியும்

வீட்டைத் திறக்கையில்
ஒவ்வொரு அறையிலும்
காற்றோடு கலந்திருக்க
எப்படி கழிப்பேன்
இந்த நான்கு நாட்களை

திடீரென பெய்த மழை -4

2011-02-28T06:01:00.001-08:00

கவியும் இருளையும்
கடிகாரத்தையும்
பார்த்துக் கொண்டிருந்தாய்
விடுதிக்கு
நேரமாயிற்று என்றபடி

அடுத்த சந்திப்பு
எப்பொழுது?

பார்க்கலாமென்றாய்

பார்க்கத்தானென்றேன்

எதற்காக?
என்றபொழுது
'உன்னை நேசிப்பதாய்
நினைக்கிறேன்'
என்றேன்

இலட்சியமாவது?
இரகசியமாவது?
வெறும் கனவுகளோடு
எத்தனை காலம் கழிப்பது?

கவியும் இருளை
கவனித்திருந்த
கண்களை திருப்பி
தயக்கம் ஏதுமின்றி
'நானும்கூட'
என்றாய் புன்னகையோடு

நேசிப்பின் கூடாரத்தில்
விரும்பப்படாத நடத்தைக்காக
பலமுறை
வெளியேற்றப்பட்டவன் நான்

இப்பொழுது
இது நிஜம்தானா?
சில நிகழ்வுகளை
சிலரால் மட்டுமே
நிகழ்த்த முடியும்

ஆனால்

சில
புன்னகைகளின்
அர்த்தங்களை
புரிந்துகொள்ள
நெடு நாட்களாகின்றன

திடீரென பெய்த
மழையென நீ
வந்தாய் இன்று
எஞ்சிய மண்வாசனை
நெஞ்செல்லாம்

(தொடரும்.. )

இது பொதுவழியல்ல

2011-02-28T06:00:00.001-08:00

வரவேண்டாம்
இங்கு எவரும்
இது பொதுவழியல்ல

வக்ரத்தை
வேரோடு சாய்த்து
பொய்களை
பிடுங்கிப் போட்டு
மனதால் அமைத்த
சாலையிது

மரம், மனிதன்
மலம், மலர்கள்
எதுதான் இருந்தாலும்
எதுவாக இருந்தாலும்
எதுவுமே அதுவாக மட்டுமே

இங்கு
மலருகிற பூக்கள்
மடிவதில்லை
பொய்யாய் சிரிக்கும்
உதடுகளில்லை
சுழற்றி அடிக்க
சாட்டைகளிலில்லை

வேண்டாம்
உங்கள் பாதங்கள்
இந்தப் பாதையில்
பதிய வேண்டாம்

வரவேண்டாம்
இங்கு எவரும்
இது பொதுவழியல்ல
மனிதர்கள் நடப்பார்கள்
ஜாக்கிரதை!

நிறப்புள்ளி

2011-02-28T05:58:00.001-08:00

இமைகளை மூடினால்
இருட்டிலே நிறப்புள்ளி

நீலநிறம் உருமாறி
நீரின் சுழியாகி
மிகவும் பெரிதாகி
இமைகளை தகர்த்துவிடும்
நிலை வந்து
மறைந்தேதான் போனது

மறுபடியும்
இம்முறை புதியநிறம்
இதயத்தில் பதிந்த நிறம்
மெதுவாக பெரிதாகி
மிகவும் பிரமிப்பாகி
உனக்கென்ன கோபமோ
ஏனிப்படி முகம் சிவந்தாய்

கனவுகளை
அடுக்கி வைத்து
கவிதைகளால் தீ மூட்ட
கனவெல்லாம் எரிகிறது
உடலெல்லாம் தகிக்கிறது
ஞாபகங்கள் மட்டும்
குளிர் காய்கின்றன

கருப்பாய்
புகை கிளர்ந்து
கனவெல்லாம் சாம்பலாக
நிறப்புள்ளி நின்று
நிதானமாய்த்தான்
நிர்மலமாயிற்று

கவிதைக்கு
கருவெல்லாம் நீதானே
பார்வைக்குள் ஏன்
பொறிவைத்தாய்
பார்த்தாயா
கனவெல்லாம்
கருகிப் போன
நிலை கண்டு
இரசித்தாயா

பார்வையில்
கடிதம் போட்டு
பாதியில் நிறுத்திவிட்டு
இமை ரோமத்தையே
நெருப்பால் பொசுக்கின
பெண்தானே
உனக்கென்ன தெரியும்
உனக்கெப்படி புரியும்

நிறப்புள்ளி எப்படியோ
நிறம் மாறுமென்று
தெரியுமெனக்கு
இப்படித்தான்
நெருப்பாகுமென்று
யார் கண்டது?

ஏதோவொன்று ?

2011-02-28T05:57:00.001-08:00

இதுவரை
எழுதியதில் ஏதுமல்லாமல்
ஏதோவொன்றை
எழுதத்தான் நினைக்கிறேன்

எழுதியதெல்லாமே
ஏதுமில்லாமல்தான்

ஏதுமில்லாமல் எழுதியதில்
ஏதுமல்லாமல்
எழுதாமல் விட்டுவிட்ட
ஏதோவொன்றை
எழுதத்துடிக்கிற மனசு

எழுதி முடிந்ததும்
அதுவும் கூட
ஏதுமில்லாமல் போய்விட
எழுதியதிலும்
எழுதப்போவதிலும்
ஏதுமல்லாமல்
ஏதோவொன்றாய்
அது!

வலி

2011-02-28T05:56:00.001-08:00

அண்ணாந்து பார்க்கிற
ஆட்கள் சிலபேர்
அதிலொரு ஆளாய்
நானும் கூட

அவரவர் துக்கம்
அவரவருக்கு
யாருக்கு புரியும்
அதனுடைய வலி

பாவம்! பரிதாபம்!
எனக்கும் ஒரு ஆதங்கம்
உச்சரித்த உதடுகள்
உதிர்ந்து விழாதா?

'ஏதாவது செய்யுங்களேன்'
எனக்குள்ளே கூக்குரல்
முட்டிமோதி சிதைந்து
மறைந்து போக

சிலமுறை
சிறகை அடித்துவிட்டு
ஒற்றைக்காலில்
கம்பியை பற்றியபடி
ஏதோவிதமாய்
தொங்கிக் கிடக்கிறது
மின்கம்பியில் தவறுதலாய்
சிக்கிக்கொண்ட காக்கை!

அதனுடைய வலி
அஸ்தமித்துப் போய்
நிமிடங்களாயிற்று
எனக்குள்ளே
இன்னும் ஏதோ ...

இந்த முத்தம் இனிக்கவில்லை

2011-02-28T05:55:00.001-08:00

இந்த முத்தம்
இனிக்கவில்லை

பிரிவின் ரேகைகள்தானே
இதில் பதிந்திருக்கிறது
கன்னத்தில் பதிந்திருந்தால்
கழற்றி பதுககியிருப்பேன்
காகிதத்தில் முத்தம்
விலகலை நினைவுறுத்தி
நெஞ்செல்லாம் கனக்கிறது

பழைய நாட்களை
புரட்டிப்பார்

அன்று ஒரு நாள்
இதழ்களை வருடியபோது
விரல்களை கடித்தாயே
நினைவிருக்கிறதா உனக்கு...

இன்று
வலிக்கிறது பெண்ணே!

இன்று நீயுமில்லை
அந்த தினங்களுமில்லை
அதனாலென்ன
அந்த நாட்களெல்லாம்
இந்த தாள்களில் இருக்கிறதே!
கழிந்து போன
நாட்களையெல்லாம்
நினைவு படுத்திக்கொண்டு..,

இது போதும்
என் ஜென்ம சாபல்யம்
செத்துப் போகட்டும்
இந்த பக்கங்களோடு

மறுபடியும்
என்றாவது ஒரு நாள்
உன்னை சந்திக்கிற
வாய்ப்பு கிட்டாமலா போய்விடும்?

அப்போது
தாழ்ந்து இருக்கிற
பார்வைக்கு மேலே
வளைந்து நிற்கிற
புருவங்கள் கேட்கும்
'நலமா?'

'ஏதோ!'
என் விழிகள் சொல்லும்

ஆனால்
என் கன்னக்கதுப்புகள்
துடித்துக் கொண்டிருப்பது
கவிந்திருக்கிற
ரோமத்தை மீறி
உனக்கெங்கே
தெரியப்போகிறது?

செவிப்பறையில்
தேடிப்பிடித்து மறுபடியும்
இந்த இதழ்களில்
அன்றைய வார்த்தைகளை
பொருத்திப் பார்க்கிறது
மனது!

பொருந்தா காதலில்
வார்த்தைகள் மட்டிலும்
பொருந்திவிடவா போகிறது

இருந்தாலும் பெண்ணே!
இந்த முத்தம்
இனிக்கவில்லை

தலைவலி!..,

2011-02-28T05:54:00.001-08:00

நெற்றி பிளக்கிறது

கண்களை மூடினால்
சுழற்றி இடிக்கும்
உலக்கை!
கொஞ்சம் வேகமாய்..
இன்னும் அதிகமாய்..
விட்டு விட்டிருந்தது
விடாமல் தாக்குதல்

வானிலிருந்து
இடி விழுந்து
நெற்றியில் இறங்கிற்று
மின்சாரம்
மண்டைக்குள்ளே
க்ஷண நேரப் பரவல்..,

முன்னிருந்த
தார்சாலை காணோம்!
ஓரத்து மரங்களெல்லாம் எங்கே?
உடனிருந்த ஆட்களெல்லாம்
எங்கே போயினர்?

அட இதென்ன வினோதம்
பாதங்களையும் காணவில்லை..
நான் எங்கே?
என்னை காணவில்லை
எவ்விடம் தேடுவது?
யாரிடம் கேட்பது?

அந்த மின்சாரம்
எங்கிருந்து
எதற்காக ஊடுருவி
எவ்விடம் பாய்ந்ததென்று
எனக்கும் பிடியில்லை..

...   ...   ...   ...

...   ...   ...   ...
...   ...   ...   ...

நான் நின்றேன்
மரங்கள் இருந்தன
அனைத்துமே அதுவதுவாய்
அவ்விடத்தில்தான்..

சுழற்றி அடித்த உலக்கை
சுகமாய் அடித்தது
பாடலின் இசையாய் அடித்தது..

எங்கே போனேன்
எங்கிருந்து வந்தேன்

எனக்குள்ளே
உள்வாங்கினேன்
என்னுள்ளே
ஒளிந்திருந்தேன்
தத்-த்வம்-அஸி

முள்ளும் மழையும்

2011-02-28T05:53:00.001-08:00

பெருமழை
நனைத்த சாலையில்
மழைக்கு பயந்து
குடையுடன் செல்கையில்
மழைக்கு ஏனோ
மனமில்லை
மறுபடி வருவதற்கு..

குடையுமின்றி
மனமுமின்றி
களைத்து நடக்கையில்
கனத்துப் பெய்யும் மழை!

------------------------------

------------------

முள்ளை
முள்ளால் எடுக்க
முயன்ற முள்ளும்
மாட்டிக்கொள்ள
அந்த முள்ளை
இனி எந்த
முள்ளால் எடுக்க?

.

(புகைப்படம்: கோவையில் பெருமழை பெய்யும் பொழுது, ஊட்டியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது)

மலைநாகம்

2011-02-28T05:52:00.001-08:00

பாதம் முதல்
கழுத்து வரை
கயிறுபோல் இறுக்கமாய்
பிணைந்து...

அதன் சீறல்
இப்பொழுதும் கேட்கிறது
எனக்கு!
கண்களை குறிவைத்து
காத்திருக்கும்
பலதாய் பிளவுபட்ட
நாவை அலையவிட்டு
தலைமட்டும் படமெடுத்த
மலைப்பாம்பு!

மேனியெல்லாம்
அருவருத்து வியர்த்து
நாவெல்லாம் வறண்டு
விடுவிக்க எத்தனிக்கையில்
உதட்டிலே அழுத்தி
திணறி அலற
என் வாய்க்குள்ளே
அதன் நாவை
அலையவிடுகிறது

உரோமங்கள் சிலிர்த்து
பிடரியில் வியர்த்து
இறுக மூடியிருந்த
விழிகளைத் திறக்கையில்
ஏதோ உமிழ்ந்துவிட்டு
சட்டென தலையெடுத்த
மலைநாகம்
எங்கோ மறைந்தது

தொண்டைக் குழியில்
அடைத்து நின்ற
எதுவோ ஒன்று

உள்ளுக்குள்ளே
குமட்டலெடுக்க
குடலெல்லாம்
வாய்வழியே வழிய
இரத்தச் சிவப்பாய்
கொழகொழவென
இடையில்
சின்னக் குஞ்சாய் அது!
அதுவும் சிவப்பாய்..,
'மலை' நாகம்!

விழிகள் குத்திட்டு
மூச்சடைத்து
மூர்ச்சையாகி
முடிந்துபோன கனவு!
உதட்டோரத்தில்
உமிழ்நீர்!

பயணம்

2011-02-28T05:51:00.000-08:00

பயணம்

அவளுடனான உறவு
முறிந்தபோது
விலகி ஓட யத்தனித்த
பயணத்தின் துவக்கத்தில்
எனது
துவாரங்களின் வழியே
அவளது வார்த்தைகள்
வழிந்துக் கொண்டிருந்தன

அந்த பாதையெனக்கு
பரிச்சயமின்றி இருந்தது

இடையில் மறித்த நதி!
நீச்சல் தெரியாமலேயே
ஆற்றில் குதித்து
வெடித்துவிடும்
ஆன்மாவின் துடிப்பில்
கிளையைப்பற்றி
அதன் போக்கில் போகிற
நீரின் போக்கில்
ஏதொவொரு விளிம்பில்
வீழ்ந்த வீழ்ச்சி!

அதனூடே விழுந்து எழுந்து
நான் கரையிலிருந்தேன்

இரத்த விளாருகளுடனும்
நடை மறந்த கால்களுடனும்
காட்டில் நுழைந்து
அம்மரத்தினடியில்
அமர்ந்தபோது
பட்சிகள் கூட்டம்
அவள் பெயரைச் சொல்லி
கூச்சலிட்ட்ன

ஆவேசமாய் அதுகளை விரட்ட
கைகளை உதறின பொழுது
தெறித்து விழுந்தன
விரல்கள் எங்கோ

எந்த கிளையையும்
நாடாமல்
மறுபடி ஆற்றில் வீழ்ந்தேன்

இப்போது கொஞ்சமாய்
நீந்தவும் பழகியிருந்தேன்

இதோ
இறுதியாய் கடந்துவிட்டேன்
எனது சிறைகளின் எல்லைகளையென
சிலிர்த்து நிமிர்ந்தபோது
அவள் பெயரை விளித்து
முகமறைந்தன கடலைகள்!

இனியெனது
சிறைகளுக்கு எல்லைகளில்லையென
என்னால் உணர முடிந்தபோது
கடலில் பாதியாழத்திற்கு கீழே
பயணப்பட்டுக் கொண்டிருந்தேன்

இறுதியாய் தரை தொட்டபோது
நிசப்தமும் இருளும்
ஆன்மாவில் நுழைந்து
எல்லாமுமாய் கரைந்து
அடங்கத் துவங்குகையில்

அந்த ஜந்து
தனது ஓட்டிலிருந்து வெளிவந்து
வழிவிட்டு நகர
அந்த கூட்டிற்குள்
அடங்கிக் கொண்டேன்

என்றாவது ஓர் நாள்
எவருக்காவது
இந்த சங்கு
கிடைக்குமாயின்
அதனுள்
உன் பெயர் மட்டுமே
ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும்

யூத் ஃபுல் விகடனில் படிக்க

எல்லைக் கோடு!

2011-02-28T05:49:00.001-08:00

வரைந்துதான்
ஆக வேண்டுமென்று
முடிவாகிவிட்டது

இதோ
துவங்கியாயிற்று
ஒரு புள்ளியிலிருந்து

இனி
வலப்பக்கம் செல்வதா?
இடப்பக்கம் செல்வதா?

சரி ஏதோ
ஒருபக்கம் துவங்கி
சுற்றி வளைத்து
மறுபக்கம்
முடித்து விடலாம்.
எனினும்
இடையில்
வலப்புறத்தானின்
கோட்டையும்
இடபுறத்தானின்
கோட்டையும்
மேலோ கீழோ
பக்கவாட்டிலோ
எங்கெனினும்
கடுகளவும்
மீறாமல் கவனித்து
இழுத்தல் நலம்.

இருபுறமும்
மீறியதற்காக
இரு கைகள்
வெட்டப்பட்டு
இருந்த
காணி நிலமும்
பறிக்கப்பட்ட
கோயிந்துவின்
கொஸ்டீன்

கைகளற்ற எவரால்
வரைய முடியும்?
எல்லையற்ற கோட்டை
வரைந்தவனை யடைக்க
ஒரு எல்லைக் கோடு.

(நாறிப்) போதல்

2011-02-28T05:47:00.001-08:00

ஆட்சியை முன்னிறுத்தி...

டீயை குடித்தான்
செய்தியை படித்தான்

புஷ்ஷை சாடினான்
மோடியை வாழ்த்தினான்

கடனை சொன்னான்
கடைக்காரன் சலித்தான்

கரைவேட்டி கும்பலில்
வாழ்கவென்று கலந்தான்

எங்கள் ஆச்சி
நல்லாச்சி என்றான்

கொடியை தூக்கினான்
உரக்க உரக்க கத்தினான்

உண்மை தொண்டன் என்றான்
காசை வாங்கி கடைப்பக்கம் போனான்

குவாட்டர் வாங்கினான்
கலக்காமல் குடித்தான்

உப்பை நக்கினான்
விக்கி விக்கி திரிந்தான்

குழாயை திறந்தான்
காற்றைத்தான் குடித்தான்

கடைசியாக...

வேட்டியை மடித்தான்
ஆ(ட்)ச்சியை திட்டினான்

காற்றில் வீட்டை கட்டினான்
உள்ளே போய் படுத்துக்கொண்டான்

நினைவுகள் மட்டும்

2011-02-28T05:32:00.000-08:00

வெளிச்சத்தை
தொலைத்துவிட்டு
வர்ணங்களை
குழைப்பவள் நீ!

என்றோ தொலைத்த
நாட்களை தேடி
இன்றைய பொழுதையும்
தொலைத்தவன் நான்!

பாதுகாப்பாய் வைக்க
நினைத்த விலாசம்
தொலைந்தே போனது
தொலைத்துவிட நினைத்த
நினைவுகள் மட்டும்
பாதுகாப்பாய்தான் இருக்கின்றன.

பெயரை தொலைத்த
எவனோ சொன்னான்
பெண்ணின் மனது
சுத்தமென்று

இருக்கலாம்
அடிக்கடி
மாற்றிக் கொள்வதால்
அது சுத்தமாகதானே இருக்கும்.

தனிமை!

2011-02-28T05:30:00.001-08:00

நிசப்தத்தை தகர்த்து
செவிக்குள்ளே
இலேசான விசில் சப்தம்!

எனக்கென்று நானுமே
இல்லாமல் இருக்கையிலும்
என்னை எனக்கே
உணர்த்துகிற உள்ளுணர்வு

ஓசையே வாழ்வாய்
ஒலிமட்டும் உலகமாய்
விசில் சப்தம்
செவிக் கிழிக்கும்!
உரோமங்கள்
சிலிர்த்து நிற்கும்!
பரவாயில்லை...
எனக்கென ஒன்று
எனக்காக மட்டுமே!

இதுவாவது இருக்கிறதே
உன்னைப்போல் விலகாமல்
உறவைப்போல் ஒதுங்காமல்
இதுவாவது இருக்கிறதே
இது போதுமெனக்கு!...

இதுவும் தனிமைதான்!
ஓசைகள் நெறிக்கலாம்
தனிமை கொல்லலாம்..
அப்போது
நீயும் சிலபேரும்
வெறும்
வழிப்போக்கர்களாய்
போகலாம்

என்ன செய்ய?

உனக்கென்ன?
உறவுகள், தோழிகள்!
உரக்க குரல் கொடுத்தால்
உதவிக்கு ஆயிரம்பேர்!
நானும் குரல் கொடுத்தேன்
எழுமலை தாண்டி
ஏழெட்டு சுவர் மோதி
எனக்கே ஒலிக்கிறது!

இவ்வொலியை உணரலாம்
உணர்த்த முடியுமா?
இதையெல்லாம்
யாரிடம் சொல்லட்டும்?
எவரிடம் விளக்கட்டும்?

பயணிகள் கவனத்திற்கு

2011-02-28T05:30:00.000-08:00

கரிய பெரும்புகை
மண்டலத்தில்
இலைகள்
பரிதவித்து..
மூச்சுத் திணறி..
பரிதாபம்!

நாள்தோறும்
அவஸ்தைதான்..

போகட்டும்
மலட்டு
மரம்தானே?

துவக்கத்தில்
அரிதாரமாய்
அப்பிக்கொண்ட கருமை
என்றும் நிரந்தரமாய்.

அழித்தாலும் போகாது
அமிலமும் போக்காது

இதன்
மகரந்தங்கள்
மரித்துபோய்
வெகுநாட்களாகின்றன

எது எப்படியோ
எதுவானாலும்
என்ன உறவோ?
இருண்ட
மரக்கிளைகளினூடே
காகங்கள் மட்டிலும்
எந்நேரமும்..

நீண்டதொரு
பெருமூச்சாக
கரும்
பெரும்புகை
கிளப்பியபடி
தண்டவாளத்திலிருந்து
தன் பற்களை கழற்றும்
வெகுநேரமாய்
(உலக பாரம்பரிய
சின்னமாய்
யுனெஸ்கோ
கண்டெடுத்த)
இந்த மலை ரயில்

நீலம் மறைந்த
கரிய வெளியில்
இலைகளை பிளந்து
பதறிப் பறக்கிற காகங்கள்
அலறும் ஒலியெழுப்பி

மறுபடியும்
துயரம்தான்
இரயில் வருகையில்
பறவைகளுக்கும்
எப்பொழுதும்
மனத்திற்கும்..,

சில்லென்ற யோசனை

2011-02-28T05:29:00.000-08:00

.
கைகுட்டையையோ
கையிலிருக்கும்
பேப்பரையோ
விசிறியாக்கலாம்

சில்லென்று
ஒரு டம்ளர்
பழச்சாறோ
ஐஸ் வாட்டரோ
அருந்தலாம்

ஈக்கள் மொய்க்காத
தர்பூசணி
பழத் துண்டை
சாப்பிடலாம்

பழக்கமிருந்தால்
ஒரு சில்டு பீர்
குடிக்கலாம்

இப்படி
சுட்டெரிக்கும்
வெயிலுக்கு
சில்லென்ற யோசனை
நிறையபேருக்கு
தோன்றக் கூடும்

ஆனால்
ஒருவருக்காவது
தோன்றாமலா
போயிருக்கும்
'ஒரு மரக்கன்றாவது
நட்டாலென்ன?
எப்பொழுதோ
எவரோ வந்து
இளைப்பாரட்டும்
என்றொரு யோசனை

பிரிவோம் சந்திப்போம்

2011-02-28T05:28:00.000-08:00

எதிர்பாராத
இந்த சந்திப்பு
இனிமையானதென்று
சொல்வதற்கில்லை

அப்பொழுதெல்லாம்
வார்த்தைகள்
நம்முன்னே
மௌனமாய்
காத்துக் கிடந்தன

இன்று
வார்த்தைகள் பிடிபடாத
நமது மெல்லிய
உரையாடலுக்கு
இடையேயான
மௌனம்
பெருங் கூச்சலிடுகிறது

இப்பொழுதும்
இந்த மௌனமே
வாய்ப்பாயிருக்கிறது
நம் காரணங்களை
தவிர்க்க

அன்றெல்லாம்
பெருமழை பெய்யும்
பின்னிரவு நேரங்களில்
கிடுகிடுக்கச் செய்தது
தனிமையும் தவிப்பும்

தன் கோரப்பற்களை
காட்டியபடி
கழுத்தை நெரிக்க
வந்த தனிமையை
நான் வென்றது
எப்படியென்று
நீ கேட்டிருக்க
வேண்டுமாய்த்தான்
யோசித்தேன்

பறப்பது
பறவைகளுக்கும்
பார்த்திருப்பது
எனக்குமாய்த்தான்
வாய்த்திருக்கிறது
என்ன செய்ய?

காய்ந்த புண்ணை
சொறிவதுதானே காதல்
இருந்துவிட்டே போகிறேன்
கொஞ்சம் நாட்களுக்கு
சொறிந்து கொண்டே..

இறுதியில் செத்தேதான்
போகுமாம்
காயம் பட்ட குரங்கு

இருப்பு!

2010-09-23T06:16:00.000-07:00

நீ இரைத்த
தானியம்
உண்டுகளித்த
ஏதோ ஒன்றின்
வாரிசாய் இருக்கலாம்

என் வீட்டுக்
கூரையிடுக்கில்
கூடுகட்டி
குஞ்சு பொரித்த
தவிட்டு குருவி!

அடிக்கடி எட்டிப்பார்த்து
உறுதி படுத்திக் கொள்கிறேன்
அதன் இருப்பை

.

வெங்காய வெட்டி!

2010-09-11T06:28:00.000-07:00

திடீரென
யோசித்தெழுத
ஒரு கவிதை
வராதது போலவே

எத்தனை முறை
முயன்றும்
வட்டமாக தோசை
வரவில்லையெனக்கு

கண்களை கசக்கி
நறுக்கிக் கொண்டிருந்தபோது
'உனக்கெல்லாம்
வெங்காய வெட்டி
அவார்டுதான்
கொடுக்கனு' மென்றாள்

எப்பொழுதோ
சொல்லியிருந்த
'குட் பிளாக்கர்' அவார்டை
நினைவில் வைத்திருந்த
எனது மகள்!

.

ஓய்ந்த தருணம்

2010-08-28T03:44:00.000-07:00

பெய்யென
பெய்து ஓய்ந்த
பெருமழையின் முடிவில்

குதித்துக் களிக்கிறாள்
சிறுமி ஒருத்தி
சொப்பு..சொப்பென..

ரோமம் உலர்த்த,
உதறியுதறி திரிகிறது
பழுப்புநிற தெருநாயொன்று

இரகசியமற்ற
இரகசியத்தை
கூவித்திரிந்த பறவைகளும்

பாதைத் தவறி வந்த
சிறு வெயிலும் கூட
அறிந்திருக்கவில்லை
வேரற்றுக் கிடக்கும்
ஒரு பூச்செடியின் மரணத்தை..

.

சுதந்திரதின வாழ்த்துக்கள்

2010-08-15T21:49:00.000-07:00

மறக்க முடியாத நாள் - சிறுகதை

2010-08-11T04:10:00.000-07:00

சொற்சித்திரம்

ஜூலை 12, 1979

இந்த வானம் பெருசு இருக்குமென்று அடுத்த வீட்டு லோகு அண்ணா கண்ணை உருட்டியபடி சொன்னபொழுது கொஞ்சம் சந்தேகமாகத்தான் இருந்தது. இல்லையில்லை இந்த மைதானம் போல அஞ்சு ஆறு மடங்கு பெருசுதான் இருக்கும், ஆனா விழுந்துச்சுன்னா வெடிச்சு சிதறி இந்த ஊரே காலியென்றாள் டீச்சர் விளையாட்டின்போது விஜியக்கா.

டவுசர் பையிலிருந்த வறுத்த கோதுமை தீர்ந்து போன பிறகு, வீட்டிற்கு சென்று, இந்த மைதானம் போல ஆறுமடங்குன்னா வானத்தைவிட பெரிசாயிருக்குமென்று பயந்து போய் சொல்லியபோது, 'போடா வெண்ண' என்று தலையில் நறுக்கென்று கொட்டினாள் சின்னக்கா. நம்ம கிரவுண்டு மாதிரி கோடிக் கோடிக் கோடிக் கோடி.. மடங்கு பெருசுடா!

அப்பா குடிபோதையில் வந்து இதுபற்றி விலாவாரியாக விவரித்தபோது, முழுவதுமாக பயம் பற்றிக்கொண்டது. அப்ப நாம எல்லோருமே சாமிகிட்ட போய்டுவமா என்று அம்மாவிடம் கேட்ட போது, இங்கயெல்லாம் ஒன்னுமாகதென்று சொன்ன பிறகும் கூட முந்தைய இரவு முழுக்க உறக்கத்தினிடையில் அவ்வப்போது அம்மா அருகில் படுத்திருப்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியதாயிருந்தது.

காலையில் ஹார்லிக்ஸ் வழக்க போலல்லாமல் அக்காக்களுக்கும் கொடுத்தது குறித்து அம்மாவிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை என்றாலும், என் டம்ளர்தான் பெரிசு என்று ஆட்டம் போட்டதில் அம்மா சிரித்தாள்.

ரேடியோ சப்தத்தை உரக்க வைத்து விட்டு, மதியம் சாப்பிட்ட கோழிக்கறி ஜீரணிக்க நடந்துக் கொண்டே இங்கயெல்லாம் விழுகாதென்று சொல்ல, தமிழ்நாடுதான்னு ரேடியோல சொன்னாங்களே என்றாள் அம்மா அதிசயமாய் அப்பாவின் முகம் நோக்கி.

'இந்த சரோஜ் நாராயணசாமியை நம்பவே கூடாது.. அன்னைக்கு ஒரு நாள், ஒன்பது கோள்களும் ஒரே நேர் கோட்டில் வருதுன்னு இவுங்க ரேடியோல சொல்லி, நடு ராத்திரி வந்து வானத்தை பார்த்தா அங்கேயும் இங்கேயும் நட்சத்திரம்தான் தெரிஞ்சது' சின்னக்கா சொல்ல சொல்ல, சும்மா இருங்கடி!.. நியூஸ் கேட்கட்டும் என்று அப்பா அதட்ட, முருகா முருகா என்ற அம்மாவின் முனகலும் நின்று போனது.

சப்தம் வராமல் வீட்டிற்குள் வண்டி ஓட்டிக்கொண்டிருந்த போது, 'ஹேய்! ஸ்கைலேப் கடல்ல உழுந்திருச்சாம்!'.. துள்ளி குதித்து ஓடிவந்து கட்டி முத்தமிட்டாள் பெரியக்கா. தெருவெல்லாம் சந்தோஷ கூச்சல் கேட்க, வெளியே ஒடி 'ஹேய்!.. ஹேய்!' என குதித்துக் கொண்டிருதபோது, 'சரோஜ் நாராயணசாமி வாழ்க' வென சப்தமிட்டாள் சின்னக்கா.

அன்று முழுக்க அப்பா இருந்தார் எங்களோடு, அம்மாவிடம் சண்டை பிடிக்காமல்.

திஸ்கி: கதை எழுத முடியுமா? என்று முயற்சி செய்வதற்காக எழுதியது. தீர்ப்பு உங்களிடத்தில்.